Marek Aureliusz – 15 cytatów z „Rozmyślań” o życiu

Cytaty Marka Aureliusza są krótkie, ale nie powstały jako zbiór haseł motywacyjnych. „Rozmyślania” były osobistymi zapiskami człowieka, który przypominał samemu sobie, jak zachować kierunek wśród obowiązków, konfliktów, przemijania i rzeczy pozostających poza jego kontrolą. Poniższe fragmenty pochodzą z polskiego przekładu Mariana Reitera. Przy każdym podaję księgę i numer ustępu, ponieważ wiele sentencji przypisywanych dziś Markowi Aureliuszowi to swobodne parafrazy albo słowa innych autorów.

Kim był Marek Aureliusz?

Marek Aureliusz żył w latach 121–180 i od 161 roku był cesarzem rzymskim. Pozostawił po sobie dwanaście ksiąg zapisków znanych jako „Rozmyślania”. Nie pisał ich jako podręcznika dla czytelników. Były raczej ćwiczeniem filozoficznym: sposobem porządkowania własnych sądów, przypominania sobie o obowiązkach oraz sprawdzania, czy codzienne działanie pozostaje zgodne z wyznawanymi zasadami. Widać w nich silny wpływ stoicyzmu, zwłaszcza przekonanie, że człowiek nie panuje nad każdym zdarzeniem, lecz może pracować nad własnym osądem, wyborem i postępowaniem.

15 cytatów Marka Aureliusza z „Rozmyślań”

Język przekładu Reitera zachowuje miejscami dawną składnię i słownictwo. To ważne: zamiast wygładzać zdania i przedstawiać przeróbki jako dosłowne cytaty, pozostawiam ich brzmienie zgodne z wydaniem źródłowym. Różne polskie przekłady mogą oddawać te same fragmenty nieco inaczej.

  1. „Zaczynając dzień, powiedz sobie: Zetknę się z ludźmi natrętnymi, niewdzięcznymi, zuchwałymi, podstępnymi, złośliwymi, niespołecznymi.”

    „Rozmyślania”, księga II, 1.

  2. „Zrodziliśmy się bowiem do wspólnej pracy tak, jak nogi, jak ręce, jak brwi, jak rzędy zębów górnych i dolnych.”

    „Rozmyślania”, księga II, 1.

  3. „Raz już należy odczuć, jakiego świata jesteś cząstką i jakiemu to władcy swój początek zawdzięczasz.”

    „Rozmyślania”, księga II, 4.

  4. „Zapewnisz zaś ją sobie, jeżeli będziesz każdą pracę wykonywał, jakoby ostatnią w życiu.”

    „Rozmyślania”, księga II, 5.

  5. „Nie marnuj pozostającej ci części życia na rozmyślania o innych, jeżeli to nie ma związku z jakąś sprawą użyteczności publicznej.”

    „Rozmyślania”, księga III, 4.

  6. „Nie czyń nic bez rozwagi, lecz tylko według zasady dobrze obmyślanej.”

    „Rozmyślania”, księga IV, 2.

  7. „Nigdzie bowiem nie schroni się człowiek spokojniej i łatwiej, jak do duszy własnej.”

    „Rozmyślania”, księga IV, 3.

  8. „Świat — to zmiana, życie — to wyobrażenie.”

    „Rozmyślania”, księga IV, 3.

  9. „Usuń wyobrażenie, a usunie się i poczucie krzywdy, usunie się i krzywda.”

    „Rozmyślania”, księga IV, 7.

  10. „Nie żyj tak, jakbyś miał żyć lat dziesięć tysięcy. Los wisi nad tobą. Dopóki żyjesz, dopóki można, bądź dobrym.”

    „Rozmyślania”, księga IV, 17.

  11. „Jak wielki spokój zyskuje ten, kto nie baczy na to, co bliźni mówi, czyni lub myśli, ale na to tylko, co sam robi, by było sprawiedliwe i zbożne.”

    „Rozmyślania”, księga IV, 18.

  12. „Jednym słowem: Życie jest krótkie. Korzystaj z teraźniejszości w sposób rozumny i słuszny. Bądź rozsądny w odpoczynku.”

    „Rozmyślania”, księga IV, 26.

  13. „Zawsze masz możność żyć szczęśliwie, jeśli pójdziesz dobrą drogą i zechcesz dobrze myśleć i czynić.”

    „Rozmyślania”, księga V, 34.

  14. „Najlepszym sposobem obrony jest nie odpłacać pięknym za nadobne.”

    „Rozmyślania”, księga VI, 6.

  15. „Jeżeli cię trapi coś zewnętrznego, to nie to ci dolega, ale twój własny sąd o tym. A ten zmienić — już jest w twej mocy.”

    „Rozmyślania”, księga VIII, 47.

Jak czytać cytaty Marka Aureliusza?

Najwięcej można z nich wynieść wtedy, gdy nie traktuje się ich jak poleceń, by tłumić emocje albo biernie znosić każdą sytuację. Stoickie rozróżnienie między zdarzeniem a sądem o zdarzeniu zachęca do sprawdzania własnej interpretacji, lecz nie oznacza, że cierpienie jest „tylko w głowie”, granice są zbędne, a krzywdzące zachowanie trzeba akceptować. Sam Marek Aureliusz wielokrotnie łączy pracę nad sobą ze sprawiedliwym działaniem, odpowiedzialnością wobec innych i gotowością do korygowania własnego zdania.

Warto wybrać jeden fragment, zapisać go własnymi słowami i odnieść do konkretnej sytuacji: co wydarzyło się naprawdę, jaką interpretację do tego dodałem, co pozostaje poza moim wpływem, a jakie działanie nadal mogę podjąć? Takie pisanie może pomagać uporządkować doświadczenie, o ile nie służy unikaniu decyzji lub niekończącemu się analizowaniu. Więcej o tym podejściu przeczytasz w artykule o terapeutycznej mocy pisania.

Stoicki spokój nie oznacza braku emocji

Popularne wersje stoicyzmu bywają sprowadzane do hasła „niczym się nie przejmuj”. To zbyt proste. Emocje dostarczają informacji o potrzebach, zagrożeniach, stratach i relacjach, a ich regulacja nie polega na automatycznym odcinaniu się od przeżyć. Jeśli szczególnie porusza Cię fragment o gniewie, krzywdzie lub zachowaniu innych ludzi, pomocnym rozwinięciem będzie artykuł o anatomii gniewu oraz przewodnik pokazujący, jak działają emocje i do czego służą. Filozoficzna refleksja może wspierać pracę nad sobą, ale nie zastępuje diagnozy ani leczenia trudności psychicznych.

Chcesz lepiej rozumieć swoje reakcje i sposób myślenia?

Jeżeli sama lektura i refleksja nie wystarczają, a powtarzające się emocje, myśli lub relacje utrudniają Ci codzienne funkcjonowanie, konsultacja psychologiczna może pomóc uporządkować problem i wybrać dalszy kierunek pracy.

Sprawdź wolne terminy konsultacji

Treść ma charakter edukacyjny i filozoficzny. Nie stanowi diagnozy, porady medycznej ani zamiennika konsultacji ze specjalistą. Cytaty przytoczono według przekładu Mariana Reitera; w innych tłumaczeniach ich brzmienie może się różnić.

Źródła

Marek Aureliusz, „Rozmyślania”, przekład Mariana Reitera, wydanie z 1937 roku udostępnione w Wikiźródłach.

Marek Aureliusz, „Rozmyślania” w bibliotece Wolne Lektury, przekład Mariana Reitera.

Rachana Kamtekar, „Marcus Aurelius”, Stanford Encyclopedia of Philosophy.

Podobne wpisy